مدرسه تابستانی IPM

این مرکز IPM جای جالبی ست. شاید قویترین نهاد ِ تقریباً خصوصی در کشور باشد که دارد کار علمی تحقیقی می کند. خود، حساب کنید. اولین مرکزی که اینترنت را وارد ایران کرد. مسئول ثبت دامنه های IR. مسئول ساخت رصدخانه ملی ایران. همکار در CERN، و شاید ده ها کار ِ ویژه و مرز دانشی ِ دیگر.

گشت و گذاری کنید در سایتش بد نیست: www.ipm.ir

از جمله، گروه فلسفه تحلیلی اش، که پَرَش به پَرِ ما هم خورده. نشست های هفتگی شان را زیاد رفته ام. این بار اما، شهریور ماه بود که «مدرسه تابستانی فلسفه تحلیلی» برگزار شد. با موضوع ِ «مباحثی در فلسفه ذهن» حدود سیصد نفر درخواست ِ حضور داده بودند که از این میان صد نفر انتخاب شدند و یک دوره چهار روزه از صبح تا عصر، با سخنرانی های اساتید مختلف در محل ِ مرکز فلسفه تحلیلی برگزار شد. کلاً ساختمان های IPM خوب اند، مخصوصاً ساختمان مرکز فلسفه که همجواری اش با فرهنگسرای نیاوران چشم انداز ِ باغ اش را زیباتر کرده.

طبیعتاً می شد حدس زد که سخنرانی های دکتر وحید و دکتر مروارید و امثالهم ویژه تر باشند که البته هم بودند. دکتر صائمی هم سخنرانی خوبی داشت. اون یارو انگلیسیه هم بدی نبود. اما از همه جذاب تر برای من، سخنرانی دکتر عباسیان، پیرامون موضوعی بود که به نوعی نوروساینس بود. این نوروساینس هم عالمی دارد برای خودش. اقلاً به اندازه پنجاه سال مسئله حل نشده دارد. دارد ارزشش را که آدم برود در این حوزه.

مدرسه تابستانی ِ IPM با اینکه احتمالاً قویترین مدرسه تابستانی ِ فلسفه در ایران است، البته ایراداتی هم داشت. مثلاً اینکه مدرسه تابستانی باید کارگاه طور باشد، نه صرفاً سخنرانی، و نه اینکه صرفاً آدم ها در وقت ناهار و استراحت، در فضای دلچسب آن موسسه، هم را بشناسند و من تازه مثلاً آنجا بفهمم که این آقایی که روبروی من دارد ناهار می خورد دکتر میانداری (استاد ِ فلسفه زیست ِ فلسفه علم ِ شریف) است!

این پدیده Summer School هم پدیده جالبی ست. توی دنیا مدرسه های تابستانی ِ ویژه و جذابی برگزار می شوند. دارم آمار ِ بعضی های شان را. می ارزد آدم برود آن سر دنیا که در یک مدرسه تابستانی شرکت کند.